magazine

RifRaf Review Feb.2010

Version NL
Driftkikker is een Nederlands collectief rond zanger/componist/multi-instrumentalist Daddo. Zijn werkwijze voor deze opname: een waslijst muzikanten uitnodigen en hen elk afzonderlijk een aantal stukken laten inspelen om vervolgens zelf het geheel aan elkaar te lassen. Toch is dit geen collage geworden maar een doordacht in elkaar gedraaid geheel. Een nachtelijke uitstap in de loungy schemerzones tussen (fusion)jazz, pop en r&b waarbij alle extremen ontweken worden maar wel met extra toevoeging van de juiste beats, grooves en soul. Geen Prefuse 73 dus maar eerder JSP-jazz met moderne tinten of zelfs in de sporen van George Michael (‘Love Is The Way’!). Daddo heeft weliswaar klassemuzikanten uitgekozen voor dit experiment. Onder hen gitarist Elliott Randall (Steely Dan), accordeonist Emil Kunto (Mala Vita) en bassist Randy Winterdal (Dee Dee Bridgewater) terwijl de mastering in handen was van Wes Maebe (Sting, Roger Waters). Echt baanbrekend is het echter nooit. Dit is wel de perfecte soundtrack voor hippe clubs. Niet toevallig staat een van zijn tracks op een mixcompilatie voor een overbekend en duur automerk.

Version EN
Driftkikker is a Dutch collective around singer/composer/multi-instrumentalist Daddo. His working method for this record : gather a list of  musicians and let each play pieces separately so that afterwards he would weld the whole on his own. Still, this has not become a collage, but the whole has been well thought through and twisted together in one. A nightly get off in the loungy shimmer zones inbetween (fusion)jazz, pop, and r&b where all extremes are avoided but with extra addition of the right beats, grooves and soul. Not a Prefuse 73 but more likely JSP-jazz record with a modern shades or even in the footsteps of George Michael (‘Love Is The Way’!). Daddo have indeed selected class musicians for this experiment. Among which a guitarist Elliott Randall (Steely Dan), accordionist Emil Kunto (Mala Vita) and the bass player Randy Winterdal (Dee Dee Bridgewater) while the mastering ended in the hands of Wes Maebe (Sting, Roger Waters). Really innovative it is not, however this is the perfect record for the hip clubs. Not by chance does one of his tracks stand on a mixcompilation for a very well known and expensive car brand.

http://www.rifraf.be/

driftkikker @ NME site

From today we can be found on a NME site as well (a british music magazine also known as new musical express), if you wish you can check it out by clicking here.

For all of you how by chance do not know what NME is, we’ll try to give it to you in a nutshell. NME started as a music magazine in the end of the ’50’s, now almost 60 years after it celebrated it’s 10th online anewersary, NME was/is trying to promote new music and undiscovered talents, therefore there is a posibility to promote your music through their site to the British audience. You can vote for us @ their site and help us promote Driftkikker in Britain.